कविता- मलामी

Mahesh Paudyal

– महेश पौडेल — आज पनि जलेछ चिता त्यस विरान घाटमा, चुपचाप । दुईचार जोर आँखा र त्यही श्रापित घाट साक्षी थिएछन् । हो, चोला “उन” को थियो, जसको कुनै नाम थिएन । हामीले, नदेखेको पनि देख्नेगरी जब आँखा खोल्यौँ हाम्रो विरान परिवारको साथी उनै थिइन् । आफ्ना लागि कहिल्यै दुख्न नभ्याएकी उनी हाम्रा शिशिर र हाम्रा बर्खाहरूमा निरन्तर हाम्रा लागि दुखिरहिन् हाम्रा घरका उत्सव र पर्वहरूमा हामीलाई नपरेको चटारो उनलाई प¥यो परानुभूतिका हामीले नछिलेका गन्थ्रहरू दिनदिन, घरघरमा उनी बाच्थिन् अरुहरूको महाप्रस्थानमा मलामी जानेहरू — इराङ–तपन दोभानबाट फर्कदा तल, एक्लेपीपलमा…

Read More